Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/12847 E. 2026/5909 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2790 E., 2025/1980 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın temyiz dilekçesinin gerekçeli olmadığı belirlenmiş ise de, sanık müdafinin temyiz dilekçesi gerekçeli olduğundan bu durum red nedeni yapılmamıştır. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, sanık müdafinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2025 tarihli ve 2025/218 Esas, 2025/275 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a,53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.09.2025 tarihli ve 2025/2790 Esas, 2025/1980 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Savunmalarına itibar edilmediğine ve neden itibar edilmediğinin tartışılmadığına, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmama gerekçesinin kanuni olmadığına, sanığın evinde yapılan adli aramaya ilişkin kararı mevcut olmadığına, hukuka aykırı olarak delil elde edildiğine ve hükme esas alınmayacağına, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, satış yapmadığına, sanığın telefonunda suç unsuruna rastlanılmadığına, tanığın beyanlarının iftira niteliğinde olduğuna yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, istihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takip sonucunda sanığın kullanıcı tanığa uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkin olarak; İstihbari bilgi, olay tutanakları, sanık savunmaları, uzmanlık raporları, kullanıcı tanık ifade ve teşhisi ile tüm dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde istihbari bilgi üzerine fiziki takibe başlandığı, bir süre sonra kullanıcı tanığın sanığın içerisinde bulunduğu araca bindiği ve bir kaç dakika sonra geri indiği, kullanıcı tanık durdurulduğunda üzerinde amfetamin içeren uyuşturucu hapların ele geçtiği, kullanıcı tanığın alınan ifadesinde söz konusu maddeleri sanıktan aldığını beyan ederek teşhis ettiği olayda, istihbari bilgi ve kullanıcı tanığın uyuşturucu madde aldığı şahıs olarak sanığı teşhis etmesi hususları bir arada değerlendirilerek, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup; sanık hakkında takdiri indirim maddesi uygulanmama gerekçesinin açıklandığı, adli arama kararının dosyada bulunduğu, kullanıcı tanığın aşamalarda istikrarlı olarak söz konusu hapları sanıktan aldığını beyan ederek teşhiste bulunduğu anlaşılmış olup, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinden görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.09.2025 tarihli ve 2025/2790 Esas, 2025/1980 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.