Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/12846 E. 2026/5910 K.

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2665 E., 2025/1893 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.08.2025 tarihli ve 2025/101 Esas, 2025/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a,62,53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.09.2025 tarihli ve 2025/2665 Esas, 2025/1893 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, istinaf mahkemesi tarafından istinaf istemlerinin değerlendirilmediğine, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, tanığın mahkeme huzurunda alınan ifadesinin esas alınması gerektiğine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, istihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takip sonucunda sanığın kullanıcı tanığa uyuşturucu madde sattığına ve evinde kullanım sınırı üzerinde uyuşturucu madde bulundurarak uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak; 1. Sanığın evinde ele geçen maddelerin kullanım sınırının çok üzerinde olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. İstihbari bilgi, olay tutanakları, sanık savunmaları, uzmanlık raporları, kullanıcı tanık ifade ve teşhisi ile tüm dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde istihbari bilgiler üzerine sanığın evinin fiziki takibe alındığı, bir süre sanığın kullanıcı tanık ile beraber eve geldiği ve sanığın evinin balkonundan kullanıcı tanığa sigara paketi içerisinde ele geçen uyuşturucu maddeyi attığı, sanığın evinde yapılan aramada kullanım sınırının çok üzerinde sentetik kannobinoid maddesi ile çeşitlilik ihtiva eden uyuşturucu maddelerin ele geçtiği olayda, kullanıcı tanığın uyuşturucu madde aldığı şahıs olarak sanığı teşhis etmesi ve sanığın ikametinde ele geçen maddelerin kullanım sınırının çok üzerinde bulunduğu hususları bir arada değerlendirilerek, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup; sanığın evinde ele geçen sentetik kannobinoid maddesinin kullanım sınırı üzerinde olduğu, etkin pişmanlık kapsamında sanığın adını verdiği şahısla ilgili olarak yapılan hts kaydı ve parmak izi inceleme sonuçlarının Mahkeme tarafından değerlendirildiği anlaşılmış olduğundan, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinden görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.09.2025 tarihli ve 2025/2665 Esas, 2025/1893 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.