Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/11937 E. 2026/5848 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3592 E., 2025/2297 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Suça sürüklenen çocuk müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2025 tarihli ve 2025/203 Esas, 2025/335 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 31/3, 52, 54... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 100.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin,19.09.2025 tarihli ve 2025/3592 Esas, 2025/2297 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Suça sürüklenen çocuk Müdafinin Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin ve takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, istihbari bilgi üzerine fiziki takibe alınan suça sürüklenen çocuğun olay günü kullandığı aracın yanına gelen tanık ...'a uyuşturucu madde satmak ve aracın içinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; 1.Kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklar, savunma, kriminal rapor, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından suç tarihinde gerçekleşen fiziki takip ile alıcı şahıs ile suça sürüklenen çocuk arasında alışveriş anının görülmesi, kolluk aşamasında müdafi eşliğinde ifade veren tanık ...'ın para karşılığında suça sürüklenen çocuktan uyuşturucu madde aldığını beyan etmesi, mümzi tanığın suça sürüklenen çocuk hakkında uyuşturucu madde sattığına dair istihbari bilgi üzerine takibe başladıkları ve suça sürüklenen çocuğun kullanımında olan araca yaklaşan alıcı şahsın suça sürüklenen çocuğa para uzattığı, suça sürüklenen çocuğun da peçeteye sarılı maddeyi alıcı şahsa verdiğini gördüğüne dair beyanı, suça sürüklenen çocuğun kullanımında olan araç içinde aynı tür uyuşturucu maddenin ele geçtiği, suça sürüklenen çocuğun olay günü ele geçen uyuşturucu maddeleri ticari amaçla bulundurmak/satmak suretiyle atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu, kovuşturma evresinde eksik soruşturma yürütülerek hüküm kurulduğuna dair temyiz itirazları yerinde görülmediği ve mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu, etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarının belirtilmemesinin aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin, 19.09.2025 tarihli ve 2025/3592 Esas, 2025/2297 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin adli para cezasına ilişkin hüküm fıkrasının yedinci bendinde, ''...24 eşit taksit halinde tahsiline" ibaresinden sonra gelen kısım çıkarılarak yerine ''... taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.