Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/11820 E. 2026/4918 K. – Kişiyi Hürriyeti
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/11820
- Karar No
- 2026/4918
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1233 E. 2025/931 K. SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2020/391 Esas ve 2021/1214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 2022/28 Esas, 2022/698 Karar sayılı kararı ile "Duruşmada mutlaka hazır bulunması gereken mağdurun yokluğunda duruşma yapılarak, olay hakkında şikayet ve delilleri ile davaya katılma hususunda beyanları tespit edilmeksizin karar verilmesi" şeklinde kesin hukuka aykırılık nedeni ile bozulması üzerine, Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2022/1036 Esas ve 2023/1296 Karar sayılı kararı ile, sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-(a) maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.05.2025 tarihli ve 2025/1233 Esas, 2025/931 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, katılan mağdur ... bakanlık vekillerinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri 1.Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz Sebepleri Eylemi sabit olan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Atılı suçu işlediği sabit olan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Cinsel saldırı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun maddi konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, Olay tarihinde jandarma er olarak görev yapan sanığın, okuma yazma öğrenmek için bulunduğu ilkokul sınıfına su içmek için giren ve olay tarihinde 7 yaşında olan katılan mağdurun cinsel organına yarım saat kadar dokunmak suretiyle mağdura cinsel istismarda bulunduğu, bu süre boyunca ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdire, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın olay günü katılan mağdura yönelik gerçekleştirdiği cinsel istismar eylemi dışında mağdurun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek, katılan mağdur ... katılan Bakanlık vekillerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.05.2025 tarihli ve 2025/1233 Esas, 2025/931 Karar sayılı kararında, katılan mağdur ... katılan Bakanlık vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN AYRI AYRI ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca, Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2026 tarihinde karar verildi.