Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/12389 E. 2026/8079 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/466 Esas, 2023/3773 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2018/458 Esas, 2022/1216 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 43/2, 62... /2, 4. maddeleri gereğince 6 yıl hapis ve 4.500 gün karşılığı 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf Sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf talepleri üzerine duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 27.12.2023 tarihli ve 2023/466 Esas, 2023/3773 sayılı Kararı ile katılan lehine vekalet ücretine hükmedilerek, aleyhe istinaf olmadığından adli para cezası yönünden yapılan hesap hatası eleştirilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mazeret taleplerinin değerlendirilmeyerek son savunma imkanı verilmemesi nedeniyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme yapıldığına, müvekkilinin sunduğu delillerin gerekçeli kararda değerlendirilmediğine, şikayetçilerin beyanlarında çelişkiler olduğuna, beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulduğuna, iddia edilen eylemlerin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğuna, usul ve esasa aykırı kararın bozulması lüzumuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan incelemede, hükmün verildiği 13.12.2022 tarihli celse saatinin 08:50 olarak belirlendiği, sanık müdafiinin sunduğu mazeret dilekçesinin havale saatinin ise aynı gün celse saatinden sonra 08:57 olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına dair temyiz itirazlarına itibar edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Niksar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.07.2026 tarihinde karar verildi.