Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/11596 E. 2026/4514 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/11596
Karar No
2026/4514
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1427 Esas, 2025/1488 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2025/71 Esas, 2025/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52, 53, 58, 63, 54. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.07.2025 tarihli ve 2025/1427 Esas, 2025/1488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1 maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Sanık Müdafinin Temyiz İstemleri Sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığın uyuşturucu madde satıcısı değil kullanıcısı olduğuna, sadece üzerinden çıkan maddenin sanığa ait olduğuna, etkin pişmanlık hükümleri ile şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ve beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; 21.11.2024 tarihinde devriye görevini ifa eden kolluk kuvvetini gören sanık ...'in kaçmaya başladığı, koşarken içerisinde uyuşturucu madde bulunan elindeki poşeti su arkının içerisine, içerisinde uyuşturucu madde bulunan montunun cebindeki şeffaf poşeti ise yere attığı, kovalamaca sonucu yakalanan sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi ise rızası ile kolluğa teslim ettiği, sanığın kendi kullanımında olan 51 *** *** plaka sayılı motosikletinin depo alt kısmına sıkıştırılmış şeffaf poşet içerisinde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, yine sanığın kaçtığı yerde yapılan kontrollerde pet şişeden yapılmış uyuşturucu madde kullanma aparatının ele geçirildiği ve sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesinde "en az yüz ve en fazla beşyüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir" denildiği, yargılama sırasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 191/3.a maddesinin "ekonomik durumu hakkında bilgi alınır" şeklindeki son cümlesine aykırı olarak sanığın ekonomik durumunun sorulması gerekirken sorulmadığı, İlk Derece Mahkemesince adli para cezasının miktarının alt sınırdan takdir edildiği , bu husustaki eksikliğin temyiz nedeni yapılmadığı anlaşılmakla bu aşamada düzeltilmesi mümkün olmadığından ancak sonuca da etki etmediğinden İlk Derece Mahkemesinin uygulaması eleştirilmiş, bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk tutanakları içeriği, kriminal rapora göre ele geçirilen uyuşturucu maddelerin ... içerdiğinin tespiti, sanığın yakalanış şekli, sanığın savunması, ele geçen uyuşturucu maddelerin cins ve miktarı, sanığa ait dijital meteryallerde yapılan inceleme sonucu uyuşturucu madde ticaretine yönelik mesaj kayıtlarının tespiti, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın ticari kasıtla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair kabulde ve koşulları bulunmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmünün kurulduğu, araştırılacak başka bir hususun bulunmadığı anlaşıldığından sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri konusu yapılan husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.07.2025 tarihli ve 2025/1427 Esas, 2025/1488 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/11596, K. 2026/4514, T. 01.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-11596-e-2026-4514-k-9a7788001ff1