Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/26372 E. 2026/8146 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3537 E., 2024/2338 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Gaziantep 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2024/236 Esas, 2024/515 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4b, 62.maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.10.2024 tarihli ve 2024/3537 Esas, 2024/2338 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz sebepleri 1- Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 188/4-b maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2- Sanık ...'ın Temyiz İstemi Kullanıcı olduğuna, suçu işlemediğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanıkların uyuşturucu madde sattıkları bilgisi üzerine yapılan takipte, sanık ...'nin pantolonunun cebinden bir şeyler çıkararak yanında bulunan kardeşi sanık ...'a verdiği, ...'ın bu maddeyi sararak kullanıcı ...'a verdiği, ...'un maddeyi alıp içerek yanındaki kullanıcı ...'a uzattığı, ardından ...'un ...'ye para verdiği, akabinde ... ve sanıkların üstlerinden uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, sanıkların bu şekilde uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri şeklindeki iddiaya ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağı içeriği, tanıkların beyanları, tutanak mümzilerin ifadeleri, kriminal rapor ile dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptıkları şeklindeki kabulün ve 5237 sayılı Kanun'un 188/4-b maddesi uyarınca yapılan ceza arttırımının isabetli olduğu, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10.Ceza Dairesinin 17.10.2024 tarihli ve 2024/3537 Esas, 2024/2338 Karar sayılı kararında, sanık ... ve müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.