Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/25208 E. 2026/6720 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/25208
- Karar No
- 2026/6720
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1999 E., 2024/1158 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü.
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Kadirli Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2023/298 Esas, 2024/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 188/3,188/4-a, 43, 62/1,53.maddeleri uyarınca 15... ay 15 gün hapis ve 31.240,00 Tl adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 17.09.2024 tarihli ve 2024/1999 Esas, 2024/1158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin temyiz istemleri; olayın sübutuna, suç vasfının hatalı tayin edildiğine, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, atılı suçu işlemediğine, yeterli delil olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, hukuka aykırı deliller ile karar verildiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair bilgiler alınması üzerine soruşturma işlemlerine başlanıldığı, sanık hakkında başka bir delil elde etme imkanı bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 135. maddesi kapsamında iletişim dinleme tedbiri uygulandığı, bu tedbir kapsamında sanığın değişik zamanlarda aralarında şüpheli iletişim kaydı bulunan tanıklar ile yapılan fiziki takip sonrası tanıklara uyuşturucu madde temin ettiği bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Sanığın 21.09.2023 tarihinde uyuşturucu madde ve ticareti suçunu işlediği iddiası ile aynı tarihte sanığın yakalanması ve ifadesinin alınması ile hukuki ve fiili kesintinin oluştuğu, 27.09.2023 tarihinde ise yine sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlemek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin ise ayrı bir suç işleme kararı kapsamında kalıp ayrı bir suç teşkil ettiği ve suç işleme kararını yenileyen sanığın eylemlerinin ayrı bir suç oluşturacağı dikkate alınarak, aynı nitelikteki iki ayrı suçtan iki defa cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz başvurusu olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık savunması, olaya ilişkin istihbari bilgi, olaya ilişkin tespit edilen tape içerikleri, fiziki takip tutanakları, tanık beyanları, mevcut kriminal rapor içeriği değerlendirildiğinde suçun unsurlarının oluştuğu, sanığın cezalandırılması için yeterli delil elde edildiği ve delillerin hukuka uygun olduğu, Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 17.09.2024 tarih ve 2024/1999 Esas, 2024/1158 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmün niteliğine ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kadirli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.