Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4189 E. 2026/4916 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1977 E., 2023/783 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2019 tarihli ve 2018/620 Esas, 2019/499 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-e, 62, 53, 54, 63... . maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2021/1977 Esas, 2023/783 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısı Temyiz İstemi Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a, 109/3-e maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 109/1, 109/3-e maddeleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın olay günü ikametlerinde eşi olan katılan ... ile tartışmaları üzerine katılanı odaya kilitleyip önce kemeriyle vurduğu, sonra bıçak alarak boğazına dayayıp "seni öldürürüm, senin ananın a..koyarım, yine polise gidersen senin ananın..koyarım" şeklinde sözler sarf ettiği ve elindeki bıçak ile katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek şekilde yaraladığı iddiasına ilişkin olarak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.10.2023 tarihli ve 2022/540 Esas, 2023/504 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; suç vasfına yönelik temyiz kanun yoluna başvurulması halinde ceza miktarı itibari ile temyize tabi olmayan hükümlerin temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Cumhuriyet savcısının temyizinin "suç vasfına" ilişkin olduğu anlaşılmakla, Tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir. Olayın intikal şekli, sanığın ikrar içerikli savunmaları, katılanın aşamalarda özü itibariyle değişmeyen beyanları, bu beyanlar ile uyumlu katılana ait kati hekim raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki delillere göre, sanığın kapıyı kilitledikten sonra eşini kemer ve bıçakla yaraladığının sabit olmasına göre sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu tehdit ve cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirildiği anlaşılmakla; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a, 109/3-e maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 109/1, 109/3-e maddeleri uyarınca eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2021/1977 Esas, 2023/783 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.