Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3383 E. 2024/9823 K. – Genel Güvenliğin
Konu: Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3383
- Karar No
- 2024/9823
- Karar Tarihi
- Konu
- Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/396 E. 2020/498 K. SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2020 tarihli talepnamesi ile hükümlü hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170/1-c maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250/4. maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılması talebine ilişkin olarak Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2020 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 170/1-c maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 250/4, 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 16.09.2020 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 18.08.2023 tarihli ve 2022/22006 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93501 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “Sanığın aynı eyleminden dolayı Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2021 tarihli ve 2020/640 esas, 2021/625 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a,c, 43, 29 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, anılan karara karşı sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/02/2022 tarihli ve 2022/482 esas, 2022/482 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği gözetilerek yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, sanığın müştekilerle arasında yaşanan tartışma üzerine diğer sanıkla birlikte evine gidip tabancayı alarak tekrar müştekilerin iş yeri önüne geldikleri ve sanığın tetiğe bastığı ancak silahın ateş almadığı ve müşteki ...'ın kaçarken arkasından havaya doğru ateş ettiği iddia ve kabul olunan olayda, sanığın eyleminin müştekilerle tartıştıktan sonra başlaması nedeniyle sanığın ateş etme şeklinde gerçekleşen eyleminin hukuki anlamda tek fiil olup, belirli kişilere yönelik olması nedeniyle bir bütün olarak silahla tehdit suçunu oluşturduğu ve sanığın silahla tehdit eyleminden dolayı Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/10/2021 tarihli kararı ile cezalandırılmasına karar verildiği gözetilmeden, suçun hukuki vasfında yanılgıya düşülerek genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkûmiyetine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE 1. 29.12.2018 tarihinde hükümlü ile şikayetçiler ... ... ve ... isimli şahıslar arasında şikayetçilerin işletmekte olduğu işyerinde çıkan tartışmadan kısa bir süre sonra bu defa silahla işyerine gelen hükümlünün, elindeki silahı önce şikayetçilere doğrulttuğu, silahın ateş almaması ve o sırada polislerin geldiğini görmesi üzerine silahı havaya doğru sıkarak olay yerinden uzaklaştığı olaya ilişkin hükümlünün savunmasında, şikayetçileri korkutmak maksatlı silahla ateş ettiğini ifade ettiği belirlenmiştir. 2. Hükümlüye isnat olunan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun seri muhakeme usulü kapsamında kalması nedeniyle bu suç yönünden tefrik kararı verildiği, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2020 tarihli talepnamesi ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 170/1-c maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 250/4. maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılması talebine ilişkin olarak Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2020 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 170/1-c maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 250/4, 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 16.09.2020 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. 3. Öte yandan, hükümlü hakkında silahla tehdit suçundan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2020 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/2. maddesi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2021 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/2, 29/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleştiği belirlenmiştir. 4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün, olaydan kısa bir süre önce şikayetçilerin çalışmakta olduğu işyerinde yaşadığı tartışma üzerine duyduğu öfkeden dolayı şikayetçileri korkutmak maksadıyla evinden aldığı tabanca ile tekrar aynı işyerine gelerek önce şikayetçilere, ardından havaya doğru ateş etmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin bir bütün olarak silahla tehdit suçunu oluşturduğu, hükümlünün bu eylemi nedeniyle de Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2021 tarihli kararı ile cezalandırılmasına karar verildiği gözetilmeden, aynı ... nedeniyle ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2020 tarihli ve 2020/396 Esas, 2020/498 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, hükümlü hakkında Mahkemece hükmedilen bu CEZANIN aynı Kanun'un 309/4-d maddesi gereğince KALDIRILMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.