Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/6544 E. 2023/1315 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3513 E., 2019/871 K. SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2014 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2018 tarihli ve 2014/874 Esas, 2018/376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2018/3513 Esas, 2019/871 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; ''Dosya içerisinde sanığın mahkumiyetini gerektir, her türlü şüpheden uzak,kesin ve inandırıcı delil bulunmamadığı , duruşma açılması ve yargılama yapılmasıyla mahkememizce ulaşılabilecek bir delilin iz ve emare de olmadığı anlaşıldığından, sanığın CMK’nun 193/2 hükmü nazara alınmak suretiyle CMK nun 223/2-e maddesi uyarınca BERAATINA, yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; sanık ... tarafından 2005 yılında ... Yaylasına ev yaptırıldığı ve sanık ...'in babası ile bu evi birlikte kullandıkları ve kullanmanın da atılı suçu oluşturduğu dikkate alındığında ve dosyadaki beyanlar ve bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere köylünün ortak yararlanmasındaki mera alanı söz konusu olduğundan atılı suçun bütün unsurları oluşmuş olup sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ... tarafından 2005 yılında yapılan evi sanık ... ile birlikte kullandıkları ve bilirkişi raporlarına göre yapılan ... köylünün ortak yararlanmasındaki meraya yapıldığı tespit edilmiş olup sanık ...'ün ... kendisine ait olmadığına, ara sıra babası olan sanık ...'ün yanında kaldığına yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek sanık ...'in mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Mahalli bilirkişinin, suça konu ... sanık ... tarafından yapıldığını, sanık ...'ün ise misafir olarak zaman zaman babasının yanına gelip kaldığı beyan etmesi ve bu beyanların aksini ispatlayacak mahkumiyetini yeter her türlü şüpheden uzak bir delilin bulunmaması karşısında; sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine ''...sanığın atılı suçtan beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine...'' karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Katılan Hazine vekili, sanıkların cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz talebinde bulunmuş olduğundan sanıklardan ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen adli para cezasına yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, katılanın temyizinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık ...'ün babası tarafından yapılan eve misafir olarak gelip ara sıra kaldığını beyan etmesi, mahalli bilirkişilerin, söz konusu evleri ve çevirgeleri sanıklardan ...'in kullandığını ve sanık ...'in zaman zaman babasının yanına gelip kaldığını beyan etmeleri karşısında; sanığın suçu işlediğine yönelik mahkumiyete yeter delil olmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2018/3513 Esas, 2019/871 Karar sayılı kararında katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Espiye Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde karar verildi.