Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/4832 E. 2024/6968 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/4832
- Karar No
- 2024/6968
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1086 E., 2022/2172 K. SUÇLAR :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme HÜKÜMLER :İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, onama İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2017 tarihli iddianamesiyle sanık ... ve sanık ... hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun' un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle dava açılmıştır. 2. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2019 tarihli kararı ile sanık ... ve sanık ... hakkında mağdur ...' ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 6 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine, mağdur ...' ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 4 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli kararı ile sanık ... ve sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin ; "... 1-)Sanıklar ve SSÇ'nin mağdurlar ... ve Kübra'ya karşı birlikte gerçekleştirdikleri tek alıkoyma eylemi nedeniyle temel ceza belirlenip TCK nın 43. Maddesi gereğince arttırım yapılması gerekirken mağdur sayısınca ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması, 2-)Mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak gerekçesini de göstermek suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza belirlenebilir ise de; dosya içeriği ile suçun konusunun önem ve değeri ve sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı göz önüne alınarak sanık hakkında sübutu kabul olunan konut dokunulmazlığını ihlal etme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları açısından cezanın alt sınırdan fazla miktarda uzaklaşılarak teşdit uygulanması,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bölge Adliye Mahkemesi bozma kararı üzerine yapılan yargılamada, Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli kararı ile sanık ... ve sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun' un 37 nci maddesi delaletiyle 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 53 üncü ve 58 inci maddeleri (sanık ... hakkında) uyarınca 2 yıl 12 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasına, sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 37 nci maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü, 58 inci maddeleri (sanık ... hakkında) uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir. 5. Katılan kurum vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 05.09.2022 tarih ve 2022/1086 Esas ve 2022/2172 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, alt sınırdan fazla uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, hiçbir somut delile dayanmadan varsayımsal kanaate göre ceza tayin edildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, gerekçesiz olarak takdiri indirim uygulanmadığına, re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanıklar ... ve Oktay'ın, mağdurlara ait ikamete zorla girdikleri, kuru sıkı tabanca ile ateş ettikleri ve mağdurları zorla araca bindirdikleri, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...' ın kullandığı araçla mağdurlar ... ve Kübra' yı, kendi köylerindeki harabe eve götürüp bağlayarak hürriyetlerini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince; sanık ...' ın eşini aramak için, elinde bulunan silahla, kardeşi sanık ... ile birlikte mağdur ...' nın evine gittiği, mağdur ...' ya, ulaşamadığı eşini sorduğu ve eşini aramak için zorla mağdura ait eve girerek konut dokunulmazlığını ihlal ettikleri ve sanıkların, mağdurları korkutarak, Neşe' nin yerini öğrenmek maksadıyla mağdurları köye götürüp hürriyetlerini kısıtladıkları sabit kabul edilerek sanıkların, birden fazla kişiyle birlikte silahla, cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve katılan bakanlık vekili, sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A.Sanıklar ...ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinde verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan “...temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B.Sanıklar ...ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; 1. Dava dosyası içeriği, mağdurların anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları, sanıkların savunmaları, ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, sanık ... müdafiinin, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanık ... müdafiinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, hiçbir somut delile dayanmadan varsayımsal kanaate göre ceza tayin edildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmadığı anlaşılmakla, hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşıldığı ve ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri uyarınca birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği durumlarda temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle tayin edilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR A. Sanıklar ...ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümler yönünden, Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar ...ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 05.09.2022 tarih ve 2022/1086 Esas ve 2022/2172 Karar sayılı kararında sanıklar müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.