Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/2251 E. 2023/882 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/2251
- Karar No
- 2023/882
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/211 E., 2014/396 K. SUÇLAR : Tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet, davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 06.08.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddine; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi yollamasıyla 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, iddianın hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir . 2. Mağdur vekilinin temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanık ... ve açık kimliği tespit edilemeyen şahısların, mağdur ...'ye 1.400,00 TL vererek, kendilerine uyuşturucu bulmasını istedikleri, mağdurun parayı aldıktan sonra ortadan kaybolması üzerine, sanık ... ve arkadaşlarının, mağdur ...'ye ... oldukları parayı alabilmek adına, yeğeni olan mağdur ...'ı alıkoydukları, paranın sanıklara, mağdur ...'ın da ailesine teslimi hususunda sanık ...'nin mağdur ...'yi arayarak tehdit ettiği, tanık R. aracılığıyla söz konusu paranın sanıklara teslimi sonrasında, mağdurun da aynı tanık aracılığıyla polise teslim edildiğine ilişkindir. 2. İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2016 tarihli kararıyla, sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik 23.05.2010 tarihinde gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma fiili ile ilgili mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır. III. GEREKÇE A. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, mağdur vekilinin somut bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli kararında mağdur vekilinin somut bir nedene dayanmayan temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mağdur vekilinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.