Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/9810 E. 2023/891 K. – Hakkı Olmayan

Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2021/9810
Karar No
2023/891
Karar Tarihi
Konu
Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/229 E., 2016/378 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında Ulukışla Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2014 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2014/229 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; suç işleme kastının olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın, katılana ait 130 ada 47 ve 48 parsel sayılı taşınmazları ekip biçerek katılanın kullanmasını engellemek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Soruşturma aşamasında yapılan keşif sonrası düzenlenen ... bilirkişi raporunda; krokide kırmızı renk ile gösterilen ve sanık tarafından kapatılan kısım ... adına kayıtlı 130 ada 47 ve 48 nolu parseller içerisinde kaldığı, ve bu yerin 57,00 m2 olduğu tespit edilmiştir. 3. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen ... bilirkişi raporunda; Cumhuriyet Mahallesi 130 ada 47 nolu parselin tapuda ... adına 241.00 m2 arsa olarak tescilli olduğu, sanık tarafından kapatılan dava konusu yerin 130 ada 47 nolu parselin içerisinde 57,00 m2 olduğu belirtilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanık müdafii, suç işleme kastının olmadığına yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de katılanın, sanık tarafından tecavüzüne devam ettiğini beyan etmesi, tapu kaydı, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen ... bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sahiplenme kastı ile hareket ettiği anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık müdafii, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de 5271 sayılı Kanun'un ''Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması'' başlıklı 231 ... maddesinin ilgili bölümü şöyledir; ''... 6) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi,..'' şeklinde düzenlenmiştir. Mahkemenin gerekçeli kararında ise ''Sanığın suçtan önceki hale getirmek suretiyle kamu zararını gidermemesi sebebiyle yasal koşulları oluşmadığından 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,'' bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2014/229 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/9810, K. 2023/891, T. 28.02.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2021-9810-e-2023-891-k-0789083c7cd5