Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/1299 E. 2023/1346 K. – İftira

Konu: İftira

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2021/1299
Karar No
2023/1346
Karar Tarihi
Konu
İftira

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/75 E., 2016/376 K. SUÇ : İftira HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Tokat Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekili suçun sübut bulduğunu, eksik inceleme yapıldığını, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ... ... (...) 19.08.2015 tarihinde gece karakola müracaat ederek, erkek arkadaşı olan ...'in gece evine geldiğini, tartıştıklarını ,yüzüne tokat attığını ve telefonunu zorla alıp götürdüğünü belirterek şikayetçi olmuştur. 2. 05.10.2015 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadede ise aynı iddialarını tekrarlamış, sabah kapı zilinin çaldığını, açtığında kapının önünde telefonunu bulduğunu beyan etmiştir. 3. ... suçlamaları kabul etmemiş, ifadesinde ... ile evde tartıştıklarını, kendisinin evden ayrıldığını, sonradan aracını kontrol ettiğinde, telefonun koltuğun altına düştüğünü fark ettiğini, sabah götürüp telefonu teslim ettiğini beyan etmiştir. 4. ... ..., 16.12.2015 tarihinde verdiği ifadede ise; ...'ın kendisini döverek telefonunu alması şeklinde bir olayın olmadığını, tartıştıklarını, evde bulamadığı telefonunu aldığını düşünerek şikayetçi olduğunu belirtmiş, ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildikten sonra, sanık hakkında iftira suçundan incelemeye konu bu dava açılmıştır. 5. Sanık mahkemedeki ifadesinde ise, ...'ın erkek arkadaşı olduğunu, şikayetini geri alması hususunda kendisine baskı yaptığını, bu nedenle ifadesini değiştirdiğini beyan etmiştir. 6. Mahkeme sanığın sonraki beyanlarının erkek arkadaşı ...'ı cezadan kurtarmaya yönelik olduğunu kabul ederek unsurları oluşmayan suçtan beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; somut olayda katılanın telefonu bir süre yeddinde bulundurduğuna yönelik anlatımları da nazara alındığında, sanığın sonraki beyanlarının erkek arkadaşını cezadan kurtarmaya yönelik olduğu ve şikâyetin maddi vakıalara dayanması nedeniyle 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 74 üncü maddesinde yer ... anayasal şikâyet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kaldığı anlaşılmakla, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/75 Esas 2016/376 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/1299, K. 2023/1346, T. 15.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2021-1299-e-2023-1346-k-916d1af6efb0