Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/4199 E. 2023/1678 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/145 E., 2013/388 K. SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet, eski hale getirme ve temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır. 2. Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, kendisine usulsüz olarak gerekçeli kararın tebliğ edilmesi nedeniyle, temyiz hakkının geri verilmesi ve infazın durdurulmasına, isnat edilen suçla ilgisinin bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın temyiz dışı sanıklarla beraber mağduru hileli olarak olay yerine getirerek burada tehdit etmesi sureti ile hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Temyiz süresinin geçmesinden ... sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu anlaşıldığından, sanığın infazın durdurulması ve temyiz isteminin reddine dair Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir. Gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat parçası incelendiğinde, sanığın gerekçeli kararda da yer ... MERNİS adresine 07.06.2013 ve 04.07.2013 tarihlerinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 nci maddesine göre, sanığın adresten taşınmış olduğu belirtilerek mahalle muhtarına tebligatın yapıldığı ve haber kağıdının kapısına yapıştırıldığı belirlenmiştir. Sanık temyiz dilekçesinde tebligatın usulsüz olarak yapıldığı ve gerekçeli kararın eline hiç geçmediğini beyan etmiş, gerekçeli kararın sanığın MERNİS adresine doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılması nedeniyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, sanığın öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilmiştir. 2. Tüm dava dosyası içeriği, sanığın tevil yollu ikrarları, mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları dikkate alındığında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığından sanığın isnat edilen suçla ilgisinin bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2013 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde karar verildi.