Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/964 E. 2026/2501 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/964
Karar No
2026/2501
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1588 E., 2025/1399 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/90 E., 2022/365 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, geçit hakkı tesisi talebinde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “...23.06.2022 tarihli bilirkişi raporunda 10169 ada, 312 parsel sayılı taşınmazın kadastro parseli ve tarla vasfında tarım arazi olduğu, taşınmazlar üzerinde kain mütemmim cüzler ve rüzgar türbini ve türbin kanatlarının arıza, bakım, yenileme ve yeni türbin kulesi ve kanat nakilleri ve taşınmazlarda kullanan TIR'ların ortalama araç genişlik ve uzunlukları ile bu tırların güvenli şekilde manevraları dikkate alındığında, geçit hakkı tesisine ait hesaplamaların belirtilen güzergahlarda 4,50 m genişliğine göre yapılacağı, A nol.u (1 numaralı) geçit hakkı güzergahının, 563, 13... geçit alanı, 125,14 m uzunluğunun bulunduğu; davacıya ait parselden yola çıkabilmek için 1 parselden geçildiği, B no.lu (2 numaralı) geçit hakkı güzergahının toplam geçit alanının 578, 68... olduğu, 128,60 güzergah uzunluğunun bulunduğu, davacıya ait parselden yola çıkabilmek için 2 adet parselden geçildiği, C no.lu (3 numaralı) geçit hakkı güzergahının Toprak Koruma ve Arazi Kullanım Kanununa göre Geçit Hakkı Tesisine uygun görülmediği, bölgenin topoğrafik yapısı, ağaç ve diğer mütemmim cüz bedelleri ve bunlara bağlı olarak oluşacak ekonomik nedenler göz önüne alındığında ve söz konusu güzergah evvelce yol olarak kullanıldığından ve topoğrafya nedeniyle tek alternatif olmasından dolayı 1 numaralı (A) geçit hakkı güzergahının uygun olacağının ve güzergahın bedelinin bilimsel zirai gelir metoduna göre 79.478,20 TL olarak hesaplandığı; bilirkişi raporunda gösterilen 1 numaralı A harfli geçit güzergahının yukarıda yazılı bulunan ilkeler doğrultusunda davacı tarafın araçlarının geçebilmesi için en uygun güzergah olduğundan bu alanla ilgili tespit edilen bedel de dosya kapsamına uygun bulunduğundan bedelin depo edilmesi için davacı tarafa süre verilmiş, davacı bedeli depo ederek makbuzunu dosyaya ibraz ettiği.” gerekçesiyle davanın kabulüne, 10169 ada, 312 parselde davalı adına kayıtlı taşınmazda, fen bilirkişi raporunda ve krokisinde 1 numaralı geçit hakkı olarak A harfi ile gösterilen 563,13 metrekare alandan davacıya geçit hakkı verilmesine ve geçit hakkının tapu siciline kaydına, geçit hakkı bedelinin 79.478,20TL olarak tespitine, karar kesinleştiğinde bedelin davalı tarafa bankada işlemiş neması ile birlikte ödenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “...dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların ve dosya kapsamının incelenmesinden dava, Rüzgar Enerji Santrali (RES) üretim tesisi kurulması amacıyla üretim lisansı verilen davacının, Hazine adına kayıtlı Devlet ormanı vasıflı taşınmaz üzerine kurduğu Rüzgar Enerji Santralinin genel yolla bağlantısı olmaması nedeniyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 747. maddesi uyarınca geçit hakkı talebine ilişkin olup davacının lehine geçit hakkı istenen Rüzgar Enerji Santrali (RES) ve rüzgar güllerinin bulunduğu 101 69... parsel sayılı orman vasıflı taşınmazın maliki olmadığı anlaşılmaktadır. Az yukarıda belirtildiği üzere geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunluluğu gereği davanın lehine geçit istenen taşınmaz maliki tarafından açılması gerekmektedir. Bu itibarla, ilk derece mahkemesince davacının lehine geçit tesisi talep edilen taşınmazın maliki olmadığı dikkate alınarak aktif husumetin bulunmaması sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilerek lehine geçit tesis edilen taşınmaz zikredilmeksizin doğrudan davacı şirket lehine geçit tesisine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle davalı vekilinin sair istinaf sebepleri incelenmeksizin istinaf talebinin belirtilen yönden kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarını tekrarlayarak ve müvekkiline verilen kullanım hakkı izninin dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2026/964, K. 2026/2501, T. 06.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2026-964-e-2026-2501-k-be5e83d28b5c