Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/842 E. 2026/1365 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/842
Karar No
2026/1365
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2974 E., 2025/1849 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2025/134 E., 2025/186 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım dahili davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 1 60... parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, bu taşınmaz ile yol arasında davalıya ait aynı yer 1 60... parsel sayılı taşınmazdan mahkemece uygun görülecek tazminat bedeli karşılığında geçit hakkı tesisini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davalı taşınmaz dışında anayola çıkmak için daha kısa ve ekonomik bir çok uygun güzergah olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava açılmadan önce zorunlu arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği ve bu yönden dava şartının eksik bulunduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; bir kısım dâhili davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Bir kısım dâhili davalılar vekili, harçlandırılan dava değeri üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesi ve bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların dikkate alınması gerektiğini belirtmiştir. B.Değerlendirme ve Gerekçe Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 747.maddesi uyarınca açılan geçit hakkı istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2026/842, K. 2026/1365, T. 11.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2026-842-e-2026-1365-k-69127e051c9f