Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/1259 E. 2026/1864 K.

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2277 E., 2025/449 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2016/434 E., 2018/597 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin katı atık depo sahası işletmesi yaparak çöpten elektrik ürettiğini, davalı ile çöpten elektrik üretimi konusunda 06.09.2012 tarihinde sözleşme yapıldığını, sözleşme uyarınca vekil edeni lehine 30 yıllık üst hakkı verilerek tapuya şerh edildiğini, 2016 yılına ait üst hakkı bedelinin yatırıldığını, davalının kira bedelini tahsil ettiğini, ancak 30.07.2016 tarihinde davalının şirket çalışanlarını çıkartarak tesise haksız olarak el koyduğunu belirterek el atmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının sözleşme gereklerini yerine getirmediğini, sözleşmeye aykırı davrandığını, sözleşmenin feshedildiğini, davacı şirkete el çektirildiğini ve müvekkilinin doğrudan tesisteki faaliyetleri yürüttüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; sözleşmenin feshi ve tahliye kararının iptaline yönelik davanın Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2016 tarih ve 2015/352 Esas, 2016/719 Karar sayılı kararı ile reddedildiğini, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, davalının sözleşmeyi fesih ve dava konusu yerdeki tahliye işleminde haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile sonuca gidildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, raporun hüküm kurmaya elverişli bulunmadığını ve vekil edenin üzerine düşen tüm edimleri yerine getirdiğini beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, üst hakkına dayalı el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılan temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.