Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/2046 E. 2024/2915 K. – Ecrimisil

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/99 E., 2024/470 K. DAVA TARİHİ : 29.11.2021 KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/180 E., 2023/179 K. Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 389 ada 89 ve 97 No.lu parsellerin davacı müvekkiline ait olduğunu, 2020 - 2021 yılları arasında dava konusu taşınmazları davalıların kullandığını duyduklarını, davalı ...'un, müvekkilinin resmi nikahlı eşi olup, taraflar arasında halen devam eden boşanma davası bulunduğunu, tarafların takriben 2 yıldır fiilen ayrı olduklarını belirterek, şimdilik 1.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; ÇKS sisteminde talep edilen 2020 – 2021 döneminde dava konusu parsellerin davacı tarafından ekildiğinin görüldüğünü, taşınmazların kıraç olup üzerinde domates yetişemeyeceğini, müvekkilinin taşınmazı kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. 2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu parselleri emlakçı vasıtasıyla diğer davalı ...’dan kiraladığını, davacı ile kiralayan ...’un evli olduğunu, 30.000,00 TL kira bedelinin davacının babasına ait banka hesabına aktarıldığını, müvekkilinin haksız işgalci olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1. İlk Derece Mahkemesinin 20.07.2023 tarihli ve 2021/180 Esas, 2023/179 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, 16.289,01 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. 2. Davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 14.11.2023 tarihli ek kararı ile istinaf kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili asıl ve ek karar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf başvurusunda; davanın belirsiz alacak davası olduğunu ve bu davada kesin karar verilemeyeceğini, kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğunu, yetersiz araştırma ve inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ek kararın kaldırılmasına, Mahkemece davanın talep artırım dilekçesi doğrultusunda harçlandırılan 16.289,01 TL üzerinden kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyizinde; istinaf başvurusunda belirttiği gerekçeleri tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı ecrimisil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyi niyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.