Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/3787 E. 2026/5497 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/1183 E., 2025/296 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, ... kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin kararın; Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2021/25261 Esas,2024/7322 Karar sayılı ilâmı ile onanmak suretiyle kesinleştiği gözetilerek katılan ... İdaresi vekilinin bu konuyla ilgili temyiz talebi inceleme dışı bırakılarak, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemleri yönünden inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.09.2024 tarihli ve 2021/25261 Esas, 2024/7322 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen Mahkemenin 17.12.2020 tarihli hükmünü sanık ile birlikte katılan ... İdaresi vekilinin nakil aracı yönünden sınırlı temyiz ettiği kabul edilerek, sanık hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle, sanığın cezasının 4 ay 13 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç ceza olarak 4 ay 13 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283. maddesine atıf yapılması, hükmün devamında sanık hakkındaki kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç cezanın adli para cezası olduğu değerlendirilerek yasal imkansızlık sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilmek suretiyle giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ile sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün cezada kazanılmış hakka ilişkin bendinden "..CMK 283. maddesi uyarınca aleyhe bozma yasağı kapsamında sanığın daha aleyhine hüküm kurulamayacağından sanığın sonuç olarak neticeten 4 AY 13 GÜN HAPİS ve 20,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," bölümünün çıkartılarak yerine "...1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği, sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 4 AY 13 GÜN HAPİS ve 20,00 TL ADLİ PARA CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA," ibaresinin eklenmesi ve devamında yer alan iki bend ile kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ve devamında yer alan taksitlendirmeye ilişkin bendlerin hükümden çıkartılması yine hükümde yer alan "-Yasal imkansızlık nedeniyle TCK'nın 51... . maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına," ilişkin bendin hükümden çıkartılması ve yerine gelmek üzere hükme "Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına," ve devamına "Sanık hakkında 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklik ile Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.