Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/845 E. 2026/5500 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/845
Karar No
2026/5500
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/73 E., 2023/957 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan ... İdaresi vekilinin ... plaka sayılı nakil aracına yönelik temyiz itirazları, Yargıtay (kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 29.09.2020 tarihli ve 2019/10736 Esas, 2020/11845 Karar sayılı ilamı ile anılan nakil aracının iadesine ilişkin hükmün onanarak kesinleşmiş olduğu gözetilerek inceleme dışı bırakılmıştır.

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi yerine, 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2.Suç tarihinde engel sabıkası bulunmayan ve kamu zararını gideren sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesinin (b) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik ve suç tarihi itibarıyla uygulanması mümkün olmayan 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesine dayanılarak "Denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşıldığından" şeklinde yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.Sanık hakkında erteli 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına hükmedildiği cihetle; 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesinde düzenlenen "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz" hükmü gereğince, belirlenen denetim süresinin verilen cezadan daha az olamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 1 yıl 3 ay denetim süresi tayin edilmesi,

4.Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi gereğince "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı" öngörüldüğünden, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.

..

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/845, K. 2026/5500, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-845-e-2026-5500-k-997bd14eeda7