Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/3785 E. 2026/3943 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3785
Karar No
2026/3943
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1780 E., 2025/552 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2024 tarihli ve 2019/540 Esas, 2024/408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 58... . maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına, b. Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 58... . maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına, c. Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 58... . maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.04.2025 tarihli ve 2024/1780 Esas, 2025/552 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca sanık hakkında mağdur ...'e karşı kurulan hükümde "çocuk" nitelikli halinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini eleştiri konusu yapılarak esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme, araştırma ve değerlendirme bulunduğuna, kararın gerekçesiz olduğuna, sanığın mağdurlara karşı suç işleme kastının bulunmadığına, olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulması ve cezalarda bu yönde indirim yapılması gerektiğine, sanığın eylemi ile mağdurların yaralanması arasında illiyet bağı bulunmadığına, suç vasıflarında hata olduğuna, sanığın eylemlerinin kasten yaralama veya taksirle yaralama olarak nitelendirilmesi gerektiğine, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın katılan ...'nu korkutmak ve kendini savunmak maksadı ile hareket ettiğine, öldürme kastının bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığa verilen cezaların orantısız olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın eylemi ile neticeler arasında illiyet bağı bulunduğu, kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri ve yaralanmaların boyutu, atış sayısı ve mesafesi nazara alındığında sanık hakkında katılan ...'e ve mağdur ...'e yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükümlere ilişkin suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre sanık hakkında katılan ...'e ve mağdur ...'e yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükümlere ilişkin ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükme ilişkin bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın av tüfeği ile 6-7 metre mesafeden 2 el ateş etmesi neticesinde vücudunun sağ ve sol kruris ön yüz, sol kruris arka yüz, toraks ön yüz, sağ ve sol ön kol bölgelerine saçma isabet eden ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanan mağdur ...'in suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın mağdur ...'e yönelik eylemi sebebiyle çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 35/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2. maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR 1. Sanığın katılan ...'e ve mağdur ...'e yönelik eylemleri sebebiyle kurulan hükümler yönünden; Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.04.2025 tarihli ve 2024/1780 Esas, 2025/552 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2. Sanığın mağdur ...'e yönelik eylemi sebebiyle kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.04.2025 tarihli ve 2024/1780 Esas, 2025/552 Karar sayılı kararının çocuk nitelikli halinin uygulanması gerektiği nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca aleyhe istinaf ve temyiz bulunmadığından ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/3785, K. 2026/3943, T. 13.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-3785-e-2026-3943-k-ddee0c999b8b