Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/3067 E. 2026/2075 K. – Sözleşerek Firar

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/275 E., 2024/388 K. SUÇ : Sözleşerek firar SUÇ TARİHLERİ : 09.06.2011-11.06.2011 HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Geri gelen kaçakların cezalarının indirilmesi başlığını taşıyan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 73. maddesi "Kaçak, kaçtığından altı hafta içinde kendiliğinden geri gelirse... cezalar yarısına kadar indirilir." hükmünü içerdiği, savunmasında jandarma tarafından yakalandığını beyan etmiş olan sanığın bu beyanlarının dosya kapsamında mevcut 11.06.2011 tarihli yakalama tutanağı ile de doğrulanmış olması karşısında, kendiliğinden dönme iradesi göstermeyen sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 1632 sayılı Kanun'un 73. maddesi uygulanarak cezadan indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "09.06.2011-11.06.2011" şeklinde gösterilmesi yerine "09.06.2011" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetildiğinde zaten uygulama olanağı bulunmayan 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50. ve 51. madde hükümlerinin karar yerinde tartışılması ve sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanunu'nun 62/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; hükmün dördüncü paragrafında yer alan "62. maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "62/1. maddesi" ibaresinin eklenmesi, hükmün beşinci, altıncı ve yedinci paragraflarının hükümden çıkartılması ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2026 tarihinde karar verildi.