Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/19125 E. 2026/4659 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/19125
Karar No
2026/4659
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/2234 E., 2023/384 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ... kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

I- Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden; Sanık hakkında ana ve birleşen dosyalarda tüm eylemler yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulandığı anlaşılmakla; Sanığın 03.01.2014, 17.01.20 14... .01.2014 tarihli eylemleri yönünden 20.01.2014 tarihli iddianame ile hukuki ve fiili kesintinin gerçekleştiği bu eylemlerin kendi aralarında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturduğu, kesinti gerçekleştikten sonra işlenen (mahkumiyet hükmü kesinleşen) 17.03.2014 tarihli eylemin müstakil suç kabul edilmesi gerektiği, Ana dosyada işlenen 29.04.2014 tarihli eylem hakkındaki iddianamenin 08.05.2014 tarihinde düzenlenmesi sebebiyle bu eylem yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı müstakil suç kabul edilerek hüküm kurulması gerektiği, 09.05.20 14... .06.2014 tarihli eylemler yönünden 20.08.2014 tarihli iddianame ile hukuki ve fiili kesintinin gerçekleştiği bu iki eylemin kendi aralarında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturduğu, 20.08.2014 tarihli iddianame ile hukuki ve fiili kesinti gerçekleştikten sonra işlenen 28.08.2014 tarihli eylem yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı müstakil suç kabul edilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin tüm eylemler yönünden 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümleri uygulanarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereği indirim yapılırken 3 yıl 1 ay 15 gün hapis 187 gün adli para cezası yerine 2 yıl 13 ay hapis 187 gün adli para cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Hukuki ve fiili kesinti gerçekleştikten sonra işlenen 17.03.2014 tarihli eylem yönünden kesinleşen Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/2197 Esas, 2021/734 Karar sayılı ilamı ile verilen cezanın hükmolunan sonuç cezadan mahsup edilemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün 1 numaralı bendinin mahsuba ilişkin onbeşinci paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/19125, K. 2026/4659, T. 14.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-19125-e-2026-4659-k-baeb97cba436