Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/14585 E. 2026/5286 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1435 E., 2022/716 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2018 tarihli ve 2016/340 Esas, 2018/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93. maddesine muhalefet suçundan açılan davada, atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2018/1435 Esas, 2022/716 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına, sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve suça konu yerde sabit tesis niteliğindeki ev ve meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Atılı suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin somut bir delil bulunmadığına, varsayıma dayalı karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, müsadere kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ve hukuken hatalı değerlendirme sonucu verilen kararın re'sen tespit edilecek sair nedenlerle bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığın savunmasının alındığı 10.10.2016 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu yerde sabit tesis niteliğinde bulunan yapı ve meyve ağaçlarının 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesinin üçüncü fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.