Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/1373 E. 2026/3771 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/963 E., 2024/2299 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2023/48 Esas, 2024/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 09.10.2024 tarihli ve 2024/963 Esas, 2024/2299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve müşteki vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2. cümle, 3359 sayılı Kanun'un Ek 12-a maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun sabit olmadığına, cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Muayene olmak için Hastane Polikliniğine gelen sanığın randevusunun iptal olması üzerine, yeniden sıra alarak muayene olmaya çalışması sırasında mağdur doktor ile arasında yaşanan tartışmada ilk haksız hareketin kim tarafından kaynaklandığının tespit edilemediği, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un tehdit suçu açısından 29., hakaret suçu açısından ise 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,29.04.2026 tarihinde karar verildi.