Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/3191 E. 2026/2542 K. – Nitelikli Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3 68... /297 Karar SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 2022/180 Esas, 2022/521 Karar sayılı kararı ile;

1. Suça sürüklenen çocuğun nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c-d, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; 2. Sanığın, nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-c-d, 62 maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf Gazinatep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2024/368 Esas, 2024/297 Karar sayılı kararı ile ile suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca yargılama gideri bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Suça Sürüklenen Çocuk ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suç vasıflandırmasının yanlış yapıldığına, katılanın çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, fazla ceza tayin edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Katılanın, soruşturma aşamasında sıcağı sıcağına alınan beyanında da sanığın elini yüzüne koyarak gözlerini kapattığını söylediği, ayrıntılı beyanlarının ise görevsizlik kararı verilmeden önce Asliye Ceza Mahkemesi ve Ağır Ceza Mahkemesinde alındığı ve bu iki beyanın da birbiri ile uyumlu olması karşısında tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alınarak belirlenen cezanın isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararında, suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ayrı ayrı ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 31.03.2026 tarihinde karar verildi.