Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/3141 E. 2026/3214 K. – Nitelikli Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/573 E., 2024/635 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2023 tarihli ve 2022/451 Esas, 2023/493 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında birden fazla kişi tarafından işyerinde silahla yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, c, d, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında ise 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a, c, d, ve 35/2. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanıklar hakkında hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. İstinaf Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 26.02.2024 tarihli ve 2024/573 Esas, 2024/635 Karar sayılı kararı ile sanıklar müdafiinin yağma suçu yönünden istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yağma suçunun unsurlarının bulunmadığına, delillerin hatalı takdir edilmesine, delillerin mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli olmadığına, dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı somut bir delil bulunmadığına, masumiyet ilkesi ve adil yargılanma ilkesine uyulmadığına, gerekçenin yetersizliğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık ... Doğan hakkında tekerrüre esas alınan Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/410 Esas, 2014/47 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyetinin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesinde düzenlenen suça ilişkin olduğu, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Yasada sanık lehine değişiklikler yapıldığından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 26.02.2024 tarihli ve 2024/573 Esas, 2024/635 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.04.2026 tarihinde karar verildi.