Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/2708 E. 2026/4488 K. – Birden Fazla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4515 E., 2023/3818 K. SUÇ : Birden fazla kişi ile birlikte yağma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... müdafiinin sanık ... yönünden de yapmış olduğu temyiz başvurusunun incelenmesinde; sanık ...'i, temsile hak ve yetkisi bulunmayan müdafiinin temyiz başvurusunun reddi gerektiği belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2021/391 Esas, 2023/404 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, birden fazla kişi ile birlikte yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c, 168/3, 53, 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.12.2023 tarihli ve 2023/4515 Esas, 2023/3818 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanıklar Müdafii Temyiz İstemi Usul ve yasaya aykırı mahkumiyet hükmünün bozulması, müvekkiller hakkında beraat kararı verilmesi, aksi takdirde lehe hükümler uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Mağdur ...'nun 01.01.2012 doğumlu olup, olay tarihinde 9 yaşında bulunduğu, ancak; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinin uygulanma ihtimali gözetilerek, mağdurun beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı hususunda rapor alınmadan hüküm kurulması hukuka aykırı ise de, bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR A. Sanık ... Yönünden Yapılan İncelemede, Sanık ... müdafiinin sanık ... yönünden de yapmış olduğu temyiz başvurusunun incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ... hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, müdafiinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Yönünden Yapılan İncelemede, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında, sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarıncaİstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,18.05.2026 tarihinde karar verildi.