Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/2180 E. 2013/19559 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın, adli sicil kaydına göre bıçakla yaralamadan tekerrüre esas mahkumiyeti olduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. Maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır .

Müştekinin, 19/02/2007 havale tarihli dilekçesinde ve duruşmada tekrarladığı beyanları karşısında; mahkeme, sanıklar hakkında karar tarihi itibariyle suçtan doğan kişisel ve kamu zararını karşılamadıkları gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermiş ise de; sanıklar hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat gelmediğinden bahisle uygulanmamasına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğunun anlaşılması karşısında sanık ... açısından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklardan ...'in 14.02.2007 tarihinde kendiliğinden karakola gidip,suça konu aracın yerini göstermek suretiyle soruşturma aşamasında iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında;sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilememesi,

2-Müştekinin kapılarını kilitleyip arızası sebebiyle boş arsaya bıraktığı otomobilini çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine girmesine rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

4-Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, ”müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 08.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.