Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/21152 E. 2012/2203 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2007/21152
Karar No
2012/2203
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Atanan savunmanın oturumları takip etmemesi üzerine, yeniden Avukat görevlendirilmesi için yazılan yazının sonucu beklenmeden karar verildiği, kararın duruşmaları takip etmeyen savunmana tebliğ edildiği ancak temyiz etmediği, kararın yöntemince tebliği üzerine sanığın yaptığı temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; 5237 sayılı TCY’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezaların tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ...'nun temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince; Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Yakınan Nevzat Cinpolat'ın, işyerine girilmek suretiyle 10 TL para ve suça konu motosikletin çalındığını ileri sürmüş olması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1. maddesi kapsamında kaldığının kabulu ve sanığın, ihbar üzerine gelen kollukça yapılan çalışmalar sonucu, kesintisiz takip olmadan başka bir sokakta yakalandığının anlaşılmasına göre, eylemin tamamlandığı düşünülmeden, kalkışma aşamasında kaldığının kabul edilmesi, eylemlerinin saat 05:25 sıralarında gerçekleştiği, anılan tarihte güneşin saat 06:51’de doğduğu ve suçun 5237 sayılı Yasanın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, aynı yasanın 143/1. maddesinin uygulanmaması, Adli sicil kaydına göre, Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/618 esas ve 2001/1063 karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/21152, K. 2012/2203, T. 14.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2007-21152-e-2012-2203-k-30f4730eeb0d