Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/11093 E. 2010/2922 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2006/11093
Karar No
2010/2922
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, yakınana ait işyerinin duvarı delinerek içeri girilmek suretiyle hırsızlık suçunun işlendiğinin anlaşılması karşısında; eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 116/2-4 ile 119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Yakınana ait işyerinin duvarı delinip içeri girdiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 142.maddesinin 2.fıkrasının (b) bendinin, özel beceri ile elde veya üstte taşınan eşyayı alma eylemlerinde uygulanabileceği ve eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğunun; kabule göre de, anılan bendin alt sınırının 3 yıl hapis cezası olduğunun düşünülmemesi,

2-) 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesi ile 5271 Sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma girişiminde bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 31/3 maddesinin uygulanması sırasında, suç tarihine göre 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranından indirim yapılarak fazla ceza verilmesi,

4-) 5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29/6/2005 tarihinde, 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, aynı Yasanın 58/6-7. maddelerinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2006/11093, K. 2010/2922, T. 23.03.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2006-11093-e-2010-2922-k-e44baa6fed6b