Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2026/7194 E. 2026/12121 K. – Kamulaştırmasız

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/3458 Esas, 2026/88 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/395 Esas, 2019/374 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı idare vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi neticesi kararın 08.09.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Kararın kesinleşmesinden sonra davalı idare vekili tarafından 12.09.2025 tarihli dilekçe ile tavzih talebinde bulunulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince 12.09.2025 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara karşı davalı idare vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekilince temyiz edilmiş olup, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra verilen tavzihe ilişkin ek karar da asıl kararın tabi olduğu kanun yoluna tabidir. Temyiz başvurusuna konu edilen ek kararın incelemesinin kararın verildiği tarihteki yasal düzenlemeye göre Yargıtay tarafından yapılması gerekmekte olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yok hükmünde olup kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü yer almaktadır. Aynı Kanun'un 305/A maddesinde ise "Taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvurulabilir." düzenlenmesi bulunmaktadır.

Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Bölge Adliye Mahkemesi kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ile ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Mahkemece verilen 12.09.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.