Yargıtay · 5. Hukuk Dairesi
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/14258 E. 2026/12208 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/14258
- Karar No
- 2026/12208
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2008/40 Esas, 2011/1005 Karar KARAR : Ret
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davacı idare vekili 20.02.2014 tarihli dilekçe ile dava konusu İstanbul ili, Küçükçekmece ilçesi, ... Mahallesi 6694 parsel (yeni 8431 parsel) sayılı taşınmazın 18,47 m²lik kısmının bedel tespit ve tescil istemiyle açılan davada yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile taşınmazın Maliye Hazinesi adına tescil edildiğinden bahisle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğini, ancak taşınmazın Hazine adına tescilinin söz konusu olmadığını, tescil hususunda hüküm kurulmadığından taşınmazın ilgili tapu müdürlüğünce Hazine adına tescil edilemediğini ileri sürerek bu yönde tavzih kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece 07.03.2014 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.
Ek karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyiz istemi, tavzih isteminin reddine yönelik Mahkemenin 07.03.2014 tarihli ek kararına ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
KARAR Açıklanan sebeplerle; Mahkemece verilen 07.03.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA,
Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
29.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.