Yargıtay · 5. Hukuk Dairesi

Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2026/2073 E. 2026/11684 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2073
Karar No
2026/11684
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1174 Esas, 2025/2024 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/346 Esas, 2024/59 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Muş ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi 4 50... parsel sayılı taşınmazın tapuda ... ve ... adına kayıtlı olduğunu, davacıların bu şahısların mirasçıları olduğunu, davalının kamulaştırma yapmadan ve maliklerin rızası olmadan taşınmazdan yol geçirdiğini, davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılması nedeniyle taşınmaz bedelinin ve ecrimisil bedelinin davalı idareden yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri 1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; 10.03.2017 tarihli bilirkişi raporunda 4 50... parselin 45.67 m²lik alanın bitişik yan 4 50... parsel içinde kaldığını, davacıların bu alana dükkan yaptığını 4 05... parsel üzerinde olan ve başkalarına ait taşınmazları müvekkillere ait olduğunun belirtildiğini, bu durumun yanlış olduğunu, dava dilekçesi ile taşınmazın tümünün bedeli ve tümü üzerinden ecri misil tazminatının talep edildiğini, yolda kalan kısmın sağlıklı bir şekilde tespiti, fen bilirkişileri raporları arasındaki miktar yönünden ortaya çıkan çelişkinin giderilmesi, taşınmazın yolda kalmayan kısmın net olarak tespiti ile müstakilen kullanılıp kullanılmayacağının değerlendirilmesi, yolda kalan ve kalmayan kısımların birbirinden ifrazı ile ayrı ayrı parsel numarası verilmesi, yolda kalmayan kısımların imar durumu da gözetilerek müstakilen kullanılmasının mümkün olması halinde ayrı parsel numarası altında malikleri adına bırakılmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmaz arasında ölçütler konularak merkeze olan uzaklık, ulaşım durumu, çevre gelişmişliği belediye hizmetlerinden yararlanma, yapılaşma ve arz talep dengesi gibi kıstaslara göre bir değerlendirme yapıldığını, bu gerekçesiz hesaplamanın hatalı olduğunu, puanlama var ise bunun neye göre ve hangi nedenle yapıldığının belirtilmesi gerektiğini, raporda ecrimisil hesabı yönünden de usul ve kanuna aykırı hesaplamalar olduğunu, ecrimisil hesabında kullanılmış olan emsalin, alan olarak dava konusu parsele emsal alınamayacak kadar büyük bir alana sahip olup, özel amaç için kiralanmış olduğunu, boş bir parsele üzerinde büyük bir yapı inşa edilmiş olan dev bir alana sahip yapılı bir parselin kira bedelinin emsal alınmasının usul ve kanuna aykrı olduğunu, düzenleme ortaklık payı kesintisinin hesaplanmadığını, kısmen kabul kısmen ret kararı verilmiş olmasına rağmen müvekkil idare lehine vekâlete hükmedilmemiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçen, usul ve kanuna uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna göre el atma bedelinin ve ecrimisilin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve ecrimisil bedelinin davalı idareden tahsili talebidir.

2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2026/2073, K. 2026/11684, T. 22.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-hukuk-dairesi-2026-2073-e-2026-11684-k-10ee14d2997a