Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/14349 E. 2026/9998 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/971 Esas, 2025/817 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/194 Esas, 2021/1238 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin meni ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın davalı eski malikler ..., ... ..., ... ..., ... Tar. Hay. Gıda. İnş. San ve Tic. AŞ, ... , ..., ..., ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, davalı diğer malikler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., ... ve ..., ..., ..., ... ve ..., ... ve ..., ..., ... ve ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., ..., ... ve ..., ... ve ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulüyle İlk Derece Mahkemesince verilen kararın belirtilen gerekçelerle ve esaslı deliller toplanmadan ve delil değerlendirmesi hiç yapılmadan verilmiş olması nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 6 ncı alt bendi gereğince kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.09.2025 tarihli ek kararıyla bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin temyize konu kararı kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Temyiz istemi, 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararların temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 11.09.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, İlk Derece Mahkemesince, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması durumunda esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine ilişkin kararları,Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.05.2021 tarihli ve 2020/(20)5-451 Esas, 2021/636 Karar sayılı kararı gözetilerek ve 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup 7251 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi ile aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.09.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.