Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/8187 E. 2026/7002 K. – Zimmet

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2024/3341 Esas, 2025/2020 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM: Eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçtan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma Sanığın zimmet suçundan mahkumiyetine dair Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli kararının sanık ve katılan Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanığın farklı uygulama ile aynı suçtan cezalandırılmasına dair verilen kararın katılan Adalet Bakanlığı vekili tarafından temyizi sonrasında Dairemizin 09.09.2024 tarihli ve 2022/7864 Esas, 2024/8746 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına ve dava dosyasının Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.06.2025 tarihli ve 2024/3341 Esas, 2025/2020 sayılı Kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 43/1-2, 62/1 ve 52/4. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 150 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Bilirkişi raporlarında yasal vekalet ücretinin %10 olarak kabul edilmesinin 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na aykırı olduğuna, vekalet ücretinin takibe esas değer yerine tahsil edilen miktar üzerinden hesaplanarak mahkemenin yanıltıldığına, icra takip miktarları ve tahsilatların açık olduğuna ve kanun gereği yasal hapis hakkını kullandığına, suç vasfı ve suçlamaya esas isnat değiştirildiği halde ek savunma hakkı verilmeyerek savunma hakkı ihlal edildiğinden mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın hizmet ilişkisi kapsamında katılanlar vekili olarak tahsil ettiği paraların bir kısmını katılanlara vermeyerek uhdesinde tuttuğu şeklinde sübut bulan eylemlerini üç ayrı katılana karşı gerçekleştirmiş olduğu nazara alındığında, atılı suçtan üç kez cezalandırılması gerekirken zincirleme suç hükümleri uygulanarak tek cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olması karşısında sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.