Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/9182 E. 2026/9679 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2024/9182
Karar No
2026/9679
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/336 Esas, 2024/215 Karar SUÇLAR : Zimmet, özel belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Zimmet suçundan mahkûmiyet, özel belgede sahtecilik suçundan beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Başvurularının kapsamına göre katılan vekilinin temyiz isteminin tüm hükümlere, sanığın temyiz isteminin ise mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede; 1)Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığa yüklenen özel belgede sahtecilik suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 30.06.2016 tarihli mahkumiyet hükmü ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 2)Sanık hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca uygulama yapılırken bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine aynı madde ve fıkranın "c" bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi ile "cezanın infazından sonra başlamak üzere" ibaresine yer verilmemesi suretiyle infazda tereddüt oluşturulması, Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının (A) bendinin altıncı paragrafının mahkemenin takdiri de gözetilerek; "Yüklenen zimmet suçunu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, 6 yıl 3 ay süreyle bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 23.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2024/9182, K. 2026/9679, T. 23.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2024-9182-e-2026-9679-k-ee2684d31a4a