Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/2623 E. 2026/9866 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3338 Esas, 2023/3181 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2022 tarihli ve 2018/430 Esas, 2022/8 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1, 43/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 2.500 gün karşılığı 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3 madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. B. İstinaf Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.11.2023 tarihli ve 2022/3338 Esas, 2023/3181 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına, tefecilik suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın ... ailesinin yanında sadece şoför olarak çalıştığına, kimseye faiz karşılığında borç para vermediğine, sanığın mağdurlar aleyhine icra takibi başlatıp başlatmadığının araştırılmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunmuştur. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında sanık müdafiinin temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2026 tarihinde karar verildi.