Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/9486 E. 2026/9867 K. – Rüşvet Alma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/626 Esas, 2020/2071 Karar SUÇTAN ZARAR GÖREN : Tarım ve Orman Bakanlığı SUÇ : Rüşvet alma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre sanık hakkında rüşvet alma suçundan açılan kamu davasına katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Tarım ve Orman Bakanlığının katılma ve hükme karşı kanun yoluna başvurma hakkının bulunması, hükmün vekili tarafından temyiz edilerek katılma iradesinin ortaya konulması karşısında, 7417 sayılı Kanun'un 40. maddesiyle değişik 3628 sayılı Kanun’un 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2020 tarihli ve 2019/366 Esas, 2020/62 sayılı Kararı ile sanığın rüşvet alma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/626 Esas, 2020/2071 sayılı Kararı ile katılan Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Dosya kapsamındaki delillere göre suçun unsurlarının oluştuğuna, beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Kararın hukuka aykırı olduğuna, kaldırılması gerektiğine, yeterli inceleme yapılmadığına, tanık beyanlarına itibar edilmediğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, hükümde katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2026 tarihinde karar verildi.