Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/4961 E. 2026/7115 K. – Rüşvet Alma

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI :2019/2579 Esas, 2021/1460 Karar SUÇ : Rüşvet alma HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2018/176 Esas, 2019/381 sayılı Kararı ile sanığın rüşvet alma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 12.11.2021 tarihli ve 2019/2579 Esas, 2021/1460 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Dosya kapsamındaki beyanlar dikkate alınarak atılı suçun oluştuğuna, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında beraat kararı verildiği halde gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve tarih gösterilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c madde-fıkra ve bendine muhalefet edilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde katılan vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde karar verildi.