Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/17 E. 2026/7406 K. – Rüşvet Alma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/328 Esas, 2019/152 Karar SUÇ : Rüşvet alma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 2024/6699 Esasında kayıtlı Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/603 Esas ve 2024/184 Karar sayılı dava dosyası ile temyize konu bu dava dosyası arasında suç ve sanıklar yönünden fiili, hukuki bağlantı olduğundan her iki dosyanın birlikte ele alınarak yapılan incelemede; Askeri Yargıtay'ın 03.03.2010 tarihli ve 2010/2 Esas, 2010/539 Karar sayılı ilamıyla sanık ...'in 08.07.2008 tarihli ilk hükme yönelik temyiz isteminin süre yönünden reddine, Mehmet Happani ve Mikail Karadaş hakkındaki hükümlerin görev yönünden, ... ve ... hakkındaki hükümlerin ise eksik kovuşturma gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği ve bozmanın ...'e sirayet ettirilip ettirilmeyeceği hususunun Askeri Mahkemece tartışılması gerektiğine işaret edildiği, bu bozma kararı üzerine sanık ...'in adının yer almadığı Kara Kuvvetleri Komutanlığı ... . Zırhlı Tugay Komutanlığı ... Askeri Mahkemesinin 11.02.2014 tarihli ve 2013/208 Esas, 2014/26 Karar sayılı hükmünün Askeri Yargıtay'ın 06.05.2015 tarihli ve 2015/130 Esas, 2015/328 sayılı Kararı ile ikinci kez bozulmasından sonra Askeri Mahkemece, kovuşturma neticesinde temyiz talebinde bulunan sanıklar lehine uygulama yapılması halinde temyiz talebi daha önce reddedilen sanık ... 'e de sirayet ettirilmesi hususunun tartışılması gerekirken 09.06.2015 tarihinde hatalı şekilde tensip kararı ile Askeri Yargıtay'ın anılan bozma kararlarının sanık ... 'e de sirayetine karar verildiği ancak sirayete ilişkin bir hüküm kurulmadığı, askeri mahkemelerin kapatılması üzerine dosyayı ele alan Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin temyiz incelemesine konu 26.03.2019 tarihli kararı ile sanık ... hakkındaki Kara Kuvvetleri Komutanlığı ... . Zırhlı Tugay Komutanlığı ... Askeri Mahkemesinin 11.02.2014 tarihli ve 2013/208 Esas, 2014/26 sayılı sirayet Kararının kaldırılmasına ve sanığın yeniden zincirleme rüşvet alma suçundan cezalandırılmasına ilişkin hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) ''Hükmün bozulmasının diğer maznunlara sirayeti'' başlıklı 325. maddesi; ''Hüküm, cezanın tatbikatında kanuna muhalefet edilmesinden dolayı maznun lehine olarak bozulmuşsa ve bozulan cihetlerin temyiz talebinde bulunamamış olan diğer maznunlara da tatbiki kabil olursa bu maznunlar dahi temyiz talebinde bulunmuşcasına hükmün bozulmasından istifade ederler.'' şeklinde, benzer düzenlemeyi içeren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) ''Hükmün bozulmasının diğer sanıklara etkisi'' başlıklı 306. maddesi ise ''Hüküm, sanık lehine bozulmuşsa ve bu hususların temyiz isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanması olanağı varsa, bu sanıklar da temyiz isteminde bulunmuşçasına hükmün bozulmasından yararlanırlar.'' şeklinde düzenlenmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2017 tarihli, 2016/13-982 Esas, 2017/29 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere; çok sanıklı dosyalarda, sanıkların her birinin birbirlerinden bağımsız olarak kanun yoluna başvurma haklarının bulunduğu, kural olarak sanıklardan birinin, verilen karara karşı yaptığı kanun yolu başvurusunun diğer sanıklar hakkında verilen hükümleri kapsamadığı ve hükmün kanun yoluna başvuru için öngörülen sürenin sonunda kesinleştiği ancak temyiz kanun yolu bakımından gerek 1412 sayılı Kanun'un 325. gerekse 5271 sayılı Kanun'un 306. maddelerinde yer alan ve hükmün bozulmasının diğer sanıklara sirayetini düzenleyen hükümlerdeki koşullar gerçekleştiği takdirde temyiz edenler lehine oluşacak durumdan temyiz yoluna başvurmayan, süresinden sonra başvuran veya temyize başvurmakla beraber talebi kabul edilmeyen sanıkların da yararlanmalarının sağlanması suretiyle bu kişilerin temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğinin giderilmesinin amaçlandığı ve bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmünün, temyiz etmeyen sanık yönünden bozulmayıp sanığın sadece bozma kararının sonucundan yararlandırıldığı dikkate alındığında, sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı ancak incelemeye konu mahkumiyet kararının hukuki anlamda bir sirayet kararı olmadığı, somut olayda, Askeri Yargıtay tarafından haklarındaki mahkumiyet hükümleri bozulan sanıklar hakkında, askeri mahkemelerin kapanması akabinde dosyayı ele alan Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesince yeniden mahkumiyet hükümleri kurulmuş olması, ... hakkındaki ilk mahkumiyet hükmünün temyiz isteminin reddi ile Askeri Yargıtay'ın 03.03.2010 tarihli ve 2010/2 Esas, 2010/539 sayılı Kararı ile kesinleşmesi karşısında, Dairemizin 2024/6699 Esas sayılı dosyasındaki kararı ile ...'in de iştirak ettiği iddia ve kabul olunan eylemlerin değişen suç vasfına göre suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçunu oluşturduğu kabulü ile zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararı sonucu oluşan ceza adaletsizliğinin giderilebilmesi bakımından, kesinleşen bu hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi uyarınca her zaman kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği de gözetilerek, yalnızca bozmanın sanık ...'e sirayetine yer olmadığına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken kararın ortadan kaldırılarak sanığın yeniden mahkumiyetine hükmolunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Ceza Mahkemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 02.07.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.