Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/4779 E. 2023/12062 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.08.2013 tarihli ve 2013/97106 Soruşturma, 2013/29902 Esas, 2013/11852 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası gereği cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. 2.Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2013/535 Esas, 2015/480 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 62 maddesi uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 5 tam gün karşılığı 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir. 3.Kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 02.02.2021 tarihli, 2020/5467 Esas ve 2021/438 sayılı Kararı ile sanık hakkında hüküm kurulduğu sırada TCK'nın 43/1. maddesi gereğince 1/4 ile 3/4 oranları arasında artırım uygulanması yerine hatalı olarak 1/6 oranında uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, dosya içeriğine göre 30.11.2012 düzenleme günlü bononun suç tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19.07.2013 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması ayrıca adli sicil kaydı bulunmayan, hakkında takdiri indirim hükmü uygulanan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek, dosya kapsamına göre yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre öncelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi ardından seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi gerekçe gösterilerek bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/213 Esas, 2022/118 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5 tam gün karşılığı 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı nazara alınarak cezasının 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 100 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii, sanık hakkında hiç tanımadığı kişilerin beyanlarına itibar edilerek hüküm tesis edildiğini, bahsi geçen kişilerin gerçeğe aykırı beyanda bulunduklarını, mahkemenin hangi gerekçe ve saikle ceza verdiğinin anlaşılamadığını, sanık lehine indirim ve diğer seçenekli yaptırımların değerlendirilmediğini, verilen cezanın haksız olduğunu gerekçe göstererek kararı temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, suçtan zarar görenlere değişik zamanlarda kazanç elde etmek amacıyla birden fazla kez faizle ödünç para verdiği iddia ve kabul edilerek zincirleme şekilde tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesi olarak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi yerine "CMK'nun 328/son" maddesine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamış, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının sanık hakkında uygulanması hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin bozmaya uyularak usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiriler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/213 Esas, 2022/118 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiriler dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde karar verildi.