Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/3242 E. 2026/6747 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/67 Esas, 2021/282 Karar SUÇLAR : Zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği HÜKÜMLER : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi EK KARAR : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen asıl ve ek Kararların temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin dosya kapsamına göre uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299. maddesi uyarınca takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2020 tarihli ve 2012/144 Esas, 2020/148 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme nitelikli zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1-2, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 11... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3, 5. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan aynı Kanun'un 204/2, 43/1 ve 62. maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1-2-3. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmuştur. B. İstinaf 1) Katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 04.02.2021 tarihli ve 2021/67 Esas, 2021/282 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca zimmet suçundan kurulan hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2) Sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin nitelikte olduğu ve temyizi kabil nitelikte olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz isteminin reddine dair 19.03.2021 tarihli ek Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Müvekkilinin kamu görevlisi değil işçi statüsünde bulunduğundan ve görevinin noterde yapılan işlerden alınan ücretleri tahsil etmek veya bunları korumak olmadığından isnat edilen zimmet suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, Bölge Adliye Mahkemesinden istinaf incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını talep ettikleri halde bu konuda herhangi bir karar verilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığına, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1) Sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine dair ek Karar yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayıl Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "...temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] ..., hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. 2) Sanık hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmü düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın yevmiye defterlerinde doğru yazan Hazine gelirlerini Vergi Dairesine sunduğu beyannamelerde eksik göstererek aradaki miktarı zimmetine geçirme şeklindeki eylemlerinde, yevmiye defterleri ile beyannameler ve ödeme makbuzlarının karşılaştırılması sonucunda zimmet ve miktarının basit bir kontrolle ortaya çıkabilecek nitelikte olması karşısında, sanığın eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu hakkında nitelikli zimmet suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini, Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemesi, Adli emanette kayıtlı eşyalar ile Birecik Sulh Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 tarih ve 2012/179 Değişik İş numaralı tedbir kararına istinaden sanığın banka hesaplarına konulan blokeler ve araçlarına konulan satılamaz şerhleri hakkında karar verilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR 1. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 19.03.2021 tarihli ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, 2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.06.2026 tarihinde karar verildi.