Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/8601 E. 2013/5715 K. – Görevi Yaptırmama

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Görevli Memura Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2012/8601
Karar No
2013/5715
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Görevli Memura Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, görevli memura hakaret HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında görevli memura direnme suçundan verilen mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın gözaltı ve tutukluluk sürelerinin karar başlığında yer verilmeyip TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. TCK'nın 58. maddesinin uygulamasında sanığın tekerrüre esas en ağır cezayı içeren ... Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2004 tarih ve 2004/233 E. 267 K. sayılı ilamının tekerrür uygulamasına esas alınmaması; sanığın birden fazla polis memuruna karşı direnme suçunu işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmü uyarınca cezasında artırım yapılmaması ve Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 tarih ve 2008/3-25 E. 22 K. sayılı kararı uyarınca sanığın görevli memura karşı direnme eylemini 5237 sayılı TCK'nın 6/1-f maddesi uyarınca, olayın oluş şekline göre fiilen saldırıda kullanılmaya elverişli silahtan sayılan aletle işlemesine rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Suç tarihinde köprülerden araçlara atılan taşlarla araç camlarının kırıldığı yönünde şikayetler üzerine, müşteki polis memurlarının araştırma yaptıkları sırada, sanığın elinde taş ile köprüden karşıdan karşıya geçtiğinin görüldüğü ve müşteki polis memurlarının sanıktan kimliğini göstermesi istendiğinde sanığın görevlilere hakaret ederek elindeki taş ile saldırdığı, müştekilerce zor kullanarak etkisiz hale getirildiği, devamında her iki müştekiyi tehdit etmek suretiyle sanığın görevli memura direnme suçunu işlediği sabit olmakla, Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında görevli memura hakaret suçundan verilen mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; İddianamede sevk maddesinde gösterilmediği halde ve 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmeden sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesi uygulanarak savunma hakkının kısıtlanması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/8601, K. 2013/5715, T. 27.05.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2012-8601-e-2013-5715-k-bc64ffde4187