Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/5048 E. 2026/4032 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/5048
Karar No
2026/4032
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/... E., 2023/... K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkilinin öz babası olduğunu, davalının yıllarca babalılığı benimsememesi nedeniyle müvekkilinin maddi zorluklar içinde babasız büyüdüğünü, sonrasında davalıyı bulduğunda da davalının babalık sorumluluğunu yerine getirmediğini, müvekkilinin katıldığı televizyon programı üzerine davalının müvekkilini tanıdığını, müvekkilinin yıllarca maddi zorluklar içinde babasız büyüdüğünü belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 50,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 40.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı asıl tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin kendi çocuğu olduğunu bilmesine rağmen davalının müvekkiline sahip çıkmadığını, bu nedenle müvekkilinin kimliği dahi olmadığından devlet güvencesinden yaralanamadığını, davalının kendi çocuğunu tanımaması ile müvekkilinin çektiği maddi imkansızlıklar arasında illiyet bağı olduğunu, babanın babalığını bilip çocuğuna sahip çıkmamasının haksız eylem niteliğinde olduğunu, maddi tazminatın müvekkilinin mahrum kaldığı, bakım, geçim, eğitim ve barınma ihtiyaçlarına yönelik olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, babalığın benimsenmemesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/5048, K. 2026/4032, T. 13.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2023-5048-e-2026-4032-k-ad22d0036c93