Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/2138 E. 2026/3677 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2841 E., 2022/1473 K.

Davacı vekilinin davalı aleyhine ihtiyati haciz talebinde bulunması üzerine, İlk Derece Mahkemesince ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından ihtiyati haczin kaldırılması talebi ile karara itiraz edilmiş, İlk Derece Mahkemesince verilen 18.07.2022 tarihli ara karar ile ihtiyati haciz kararına itirazın reddine karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın hüküm tarihi itibariyle miktar itibariyle kesin olup, istinafı kabil olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 10.11.2022 tarihli ek karar ile; kararın HMK 362/1-a maddesi uyarınca kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi; geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati haciz kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1. maddesinde "f) Geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar. " düzenlemesine yer verilmiştir. Aynı şekilde 4949 sayılı Kanunun 63. maddesi ile değişik, 2004 sayılı İİK'nun ihtiyati haciz kararına itiraz ve temyiz başlıklı 265. maddesi ek fıkrasında "İtiraz üzerine verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi bu başvuruyu öncelikle inceler ve verdiği karar kesindir. İstinaf yoluna başvuru, ihtiyatî haciz kararının icrasını durdurmaz." hükmü düzenlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı İİK'nın 265/son maddesine göre kesin olup HMK'nın 362. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemez. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.11.2022 tarihli ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.