Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/1902 E. 2024/11536 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/1902
Karar No
2024/11536
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/709 Esas - 2021/1211 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2014/307 Esas - 2018/148 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının sevk ve idaresindeki aracı ile 17.01.2014 tarihinde müvekkilinin kullanımındaki motosiklete çarptığını ve müvekkilinin yaralandığını, olayda davalının %100 kusurlu olduğunu, müvekkilinin ağır işlerde çalışamadığını, meslekte kazanma gücü kaybına uğradığını, Sosyal Güvenlik Kurumu(SGK) tarafından karşılanmayan tedavi giderini müvekkilinin karşıladığını, kaza sonucu müvekkilinin motosikletinin de zarara uğradığını belirterek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi gereğince 4.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili bedel arttırım dilekçesi ile maddi tazminat istemini 197.300,70 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen maddi ve manevi tazminatın fahiş olduğunu, ceza dosyasının beklenilmesi gerektiğini, kaza sırasında davacının alkollü olduğunu, kazanın bu nedenle meydana geldiğini, davacının iş göremezlik iddialarının gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 197.300,70 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının olay tarihinden, sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve ihbar olunan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, ihbar olunan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/307 Esas, 2018/148 Karar sayılı kararının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi uyarınca kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın kısmen kabulü ile; 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan kaza tarihi olan 17.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, 8.180,87 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 177.252,10 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 197.300,70 TL tazminat tutarının davalı ...'dan kaza tarihi olan 17.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi kararının yerinde olmadığını, kazaya sebebiyet veren aracın Türkiye Sigorta AŞ nezdinde sigortalı olduğunu, müvekkilinin zararından sigorta şirketinin de sorumlu olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının haklı ve yerinde olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sigorta şirketinin sadece manevi tazminata yönelik istinaf başvurusunda bulunduğunu, bu husus gözetilmeden Bölge Adliye Mahkemesince sigorta şirketinin maddi tazminattan da sorumlu olmadığına karar verildiğini, sigorta şirketlerinin poliçe limitiyle sınırlı olarak zarardan sorumlu olduğunu, davacının maluliyetine ilişkin rapora itirazlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Gerekçe Uyuşmazlık, davalının sevk ve idaresindeki araç ile davacının kullanımındaki motosikletin karıştığı trafik kazası sonucunda davacının yaralanmasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, davalının sevk ve idaresindeki aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olan Türkiye Sigorta AŞ aleyhine dava açılmamış olmasına, sigorta şirketinin davada ihbar olunan sıfatı ile taraf olmasına ve ihbar olunan aleyhine hüküm tesis edilemeyeceğine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının yerinde olmasına, davacının maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edilmiş olması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Hükme esas alınan 25.01.2018 tarihli bilirkişi raporunda davacının talep edebileceği tazminat miktarı 8.165,62 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 189.135,08 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 197.300,70 TL olarak belirlenmiş olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm fıkrasının "2/C" bendinde "...8.180,87 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 177.252,10 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 197.300,70 TL tazminat tutarının..." şeklinde yazılmak suretiyle geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı miktarlarında maddi hata yapılmış olsa da hüküm fıkrasında toplam tazminat doğru şekilde belirlendiğinden bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş ve bu nedenle bozma nedeni yapılmamıştır. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/1902, K. 2024/11536, T. 25.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2022-1902-e-2024-11536-k-91da9c7cb275