Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/4951 E. 2026/11473 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2026/4951
Karar No
2026/11473
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/150 E., 2025/263 K. SUÇ : Hakaret İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile alenen hakaret suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/2-1, 129/1, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince, 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziosmanpaşa 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2025 tarihli ve 2025/150 esas, 2025/263 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2026 gün ve 2026/38239 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, hükümden önce 14.11.2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7531 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile değişik Anayasa Mahkemesinin 27.03.2025 tarihli 2024/197 esas, 2025/86 karar sayılı iptal kararı ile yapılan değişiklik gereği, 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesi uyarınca sanığa yüklenen sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle hakaret suçunun ön ödeme kapsamına alındığı cihetle, sanığa 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesi uyarınca ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde, Kabule göre de, Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 125/1.maddesi uyarınca hükmolunan 3 ay hapis cezasından anılan Kanun'un 129/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılmasını müteakip hükmolunan 2 ay 7 gün hapis cezasından anılan Kanun'un 62/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3 maddeleri uyarınca indirim yapılmasına karar verildiği halde indirim uygulanmayarak fazla ceza tayininde, isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 07.11.2024 gün ve 7531 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin 6-a bendine (1) numaralı alt bendinden sonra gelmek üzere yeni bir bent eklenerek hakaret suçu ön ödeme kapsamına alınmış ve anılan bent 24.12.2025 gün ve 7571 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle de hakaret (üçüncü fıkrasının (a) bendi hariç, madde 125) şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerin uygulanmasıyla ilgili olarak 5271 sayılı Kanun'a 7531 sayılı Kanun'la eklenen geçici 7/2. maddesinde yer alan ''soruşturma veya kovuşturma evresine geçilmiş dosyalar bakımından'' ibaresinin Anayasa Mahkemesi'nin 27.03.2025 tarih, 2024/197 E., 2025/86 K. sayılı kararıyla Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; sanığa 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesi uyarınca ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm verilmesi, Kabule göre de; Sanığın mahkumiyetine karar verilirken TCK 125/2-1, 129/1 ve 62 maddeleri gereğince belirlenecek sonuç cezadan CMK’nın 251/3 maddesi gözetilerek basit yargılama usulü hükümleri nedeniyle 1/4 oranında indirim yapılması gerekirken CMK'nın 251/3 ve TCK'nın 61. maddesindeki düzenlemelere aykırı olarak hükümler kurulması ve hesap hatası yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, Hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Gaziosmanpaşa 25. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.05.2025 tarihli ve 2025/150 E., 2025/263 K. sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. Aynı Kanun'un 309/4-a maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2026/4951, K. 2026/11473, T. 17.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2026-4951-e-2026-11473-k-a6579ac756aa